استاندار مازندران در یادداشتی با عنوان «طلوع سخن در غروب مکر» مطرح کرد
در غروب مکر، سخن طلوع کرد»؛ روایت یونسی رستمی از سخنان رئیسجمهور در تریبون جهانی
به گزارش حرف شمال، دکتر مهدی یونسی رستمی، استاندار مازندران، در یادداشتی با عنوان «طلوع سخن در غروب مکر» به تبیین ابعاد تاریخی و فرهنگی سخنان دکتر مسعود پزشکیان در تریبون جهانی پرداخت.
وی در این یادداشت، سخنان رئیسجمهور را فراتر از یک موضعگیری سیاسی دانسته و آن را بازتابی از تجربه تاریخی، آرمانها و میراث فرهنگی ملت ایران توصیف کرده است.
یونسی رستمی با اشاره به حضور رئیسجمهور در یک تریبون جهانی، مینویسد: «در آن لحظه بر بلندای آن جایگاه تنها یک انسان نایستاده بود؛ حافظه یک ملت ایستاده بود.»
استاندار مازندران در ادامه، ایران را سرزمینی توصیف میکند که مفاهیم خرد، عدالت، کرامت انسانی و مقابله با ریا و تزویر در میراث فکری و ادبی آن ریشه دارد و در همین ارتباط به فردوسی، سعدی، مولانا و حافظ اشاره میکند.
وی همچنین در بخش دیگری از یادداشت خود، بر پیوند میان صلح، عزت و دفاع تأکید کرده و مینویسد:
«صلح را باید خواست بیآنکه تسلیم را پذیرفت؛ مدارا را باید پاس داشت بیآنکه حقیقت را وانهاد؛ قدرت را باید داشت بیآنکه مروت را قربانی آن کرد؛ و اگر هنگامه دفاع فرا رسد، باید ایستاد بیآنکه حرمت انسان را از یاد برد.»
یونسی رستمی در توصیف رویکرد مورد نظر خود نسبت به قدرت و دفاع، بر ضرورت همراهی اقتدار با اخلاق تأکید کرده و میافزاید: «سلحشوری با جوانمردی، شجاعت با درایت، اقتدار با اخلاق و پایداری با مسئولیت همپیماناند.»
استاندار مازندران همچنین گفتوگو و دفاع را دو مفهوم متعارض ندانسته و بر ضرورت حفظ عزت در تعاملات بینالمللی تأکید میکند؛ آنجا که مینویسد: «چه دشوار و چه باشکوه است این هنر؛ ایستادن بیآنکه شیفته جنگ شوی؛ گفتوگو کردن بیآنکه عزت را واگذاری؛ قدرتمند بودن بیآنکه جوانمردی را قربانی کنی؛ و صلح خواستن بیآنکه از دفاع از خانه خویش شرمسار باشی.»
وی در ادامه، مخاطب سخنان رئیسجمهور را تنها حاضران در آن تریبون جهانی نمیداند و تأکید میکند که تاریخ و نسلهای آینده نیز درباره نحوه مواجهه ملتها با روزهای دشوار قضاوت خواهند کرد.
یونسی رستمی در پایان یادداشت خود با تأکید بر نقش خرد و حافظه تاریخی ملت ایران مینویسد:
«در روزهایی که مکر چهره عوض میکرد و حقیقت زیر غبار هیاهو پنهان میشد، ایران ایستاد؛ با حافظهای کهن، با خردی که به آسانی فریب نمیخورد و با سخنی که از عمق تاریخ برمیخاست؛ و آنگاه تاریخ پاسخ خواهد داد: در غروب مکر، سخن طلوع کرد؛ و ایران خود تاریخ بود که دوباره به سخن درآمد.»
