به گزارش حرف شمال، دکتر مهدی یونسی رستمی، استاندار مازندران، در یادداشتی با عنوان «طلوع سخن در غروب مکر» به تبیین ابعاد تاریخی و فرهنگی سخنان دکتر مسعود پزشکیان در تریبون جهانی پرداخت.
وی در این یادداشت، سخنان رئیسجمهور را فراتر از یک موضعگیری سیاسی دانسته و آن را بازتابی از تجربه تاریخی، آرمانها و میراث فرهنگی ملت ایران توصیف کرده است.
یونسی رستمی با اشاره به حضور رئیسجمهور در یک تریبون جهانی، مینویسد: «در آن لحظه بر بلندای آن جایگاه تنها یک انسان نایستاده بود؛ حافظه یک ملت ایستاده بود.»
استاندار مازندران در ادامه، ایران را سرزمینی توصیف میکند که مفاهیم خرد، عدالت، کرامت انسانی و مقابله با ریا و تزویر در میراث فکری و ادبی آن ریشه دارد و در همین ارتباط به فردوسی، سعدی، مولانا و حافظ اشاره میکند.
وی همچنین در بخش دیگری از یادداشت خود، بر پیوند میان صلح، عزت و دفاع تأکید کرده و مینویسد:
«صلح را باید خواست بیآنکه تسلیم را پذیرفت؛ مدارا را باید پاس داشت بیآنکه حقیقت را وانهاد؛ قدرت را باید داشت بیآنکه مروت را قربانی آن کرد؛ و اگر هنگامه دفاع فرا رسد، باید ایستاد بیآنکه حرمت انسان را از یاد برد.»
یونسی رستمی در توصیف رویکرد مورد نظر خود نسبت به قدرت و دفاع، بر ضرورت همراهی اقتدار با اخلاق تأکید کرده و میافزاید: «سلحشوری با جوانمردی، شجاعت با درایت، اقتدار با اخلاق و پایداری با مسئولیت همپیماناند.»
استاندار مازندران همچنین گفتوگو و دفاع را دو مفهوم متعارض ندانسته و بر ضرورت حفظ عزت در تعاملات بینالمللی تأکید میکند؛ آنجا که مینویسد: «چه دشوار و چه باشکوه است این هنر؛ ایستادن بیآنکه شیفته جنگ شوی؛ گفتوگو کردن بیآنکه عزت را واگذاری؛ قدرتمند بودن بیآنکه جوانمردی را قربانی کنی؛ و صلح خواستن بیآنکه از دفاع از خانه خویش شرمسار باشی.»
وی در ادامه، مخاطب سخنان رئیسجمهور را تنها حاضران در آن تریبون جهانی نمیداند و تأکید میکند که تاریخ و نسلهای آینده نیز درباره نحوه مواجهه ملتها با روزهای دشوار قضاوت خواهند کرد.
یونسی رستمی در پایان یادداشت خود با تأکید بر نقش خرد و حافظه تاریخی ملت ایران مینویسد:
«در روزهایی که مکر چهره عوض میکرد و حقیقت زیر غبار هیاهو پنهان میشد، ایران ایستاد؛ با حافظهای کهن، با خردی که به آسانی فریب نمیخورد و با سخنی که از عمق تاریخ برمیخاست؛ و آنگاه تاریخ پاسخ خواهد داد: در غروب مکر، سخن طلوع کرد؛ و ایران خود تاریخ بود که دوباره به سخن درآمد.»